هنگام ديدار او خوب در خاطرش جا مىماند حتى لحظهء ديدار را نيز فراموش نمىكند . چه رسد به ماه و سال آن ديدار . بنا بر اين ، دست كم هنگام نزديك به ملاقات آن بزرگ را هرگز از ياد نمىدهد . اينك از اين سخن چنين نتيجه مىگيريم كه چون هيچ كس زمان دريافت معرفت الهى را نمىداند ، همانا خداى متعال معرفت خود را طورى در دل بندگان خود الهام مىكند كه ادراك بشر از درك آن قاصر است . از اين رو بندگانى كه به اين معرفت دست يافته‌اند زمان حصول معرفت الهى حتى زمان نزديك به آن را نمىدانند . بخش 22 اى محمّد اى فرزند كه خداوند با تاييدات جليل و مدارج والاى كمال پشتيبانت باد ، بدان كه مقصود از اين سخن آن نيست كه نظر كردن و انديشيدن در جواهر و اعراض راهى به معرفت الهى نمىگشايد ، بلكه مقصود آنست كه اين راهها منازل خطرناك و راههاى دشوار نوردى است كه روندهء آن ايمن نتواند بود كه آن را به سلامت بپيمايد و به قبلهء مقصود دست يابد . بخش 23 دوستى داشتم متعلم علم كلام - كه رحمت و رضاى خداى متعال - نصيب او باد - كه غالبا انجمن داشتيم و به گفتگوى علمى مىپرداختيم . او راه معرفت را منحصر به نظر بندگان مىدانست . روزى به او گفتم راهنماى شناخت پروردگار منحصر به نحوه ادراك و نظر مردمان نيست بلكه بنا به شناخت راههايى است كه حق